Ειπαμε οτι η καμπυλωση του χωρου τριων διαστασεων ειναι η τεταρτη διασταση και οτι αυτη η διασταση ειναι η Βαρυτητα. Αν δεν ΜΑΣ ψεξει κανενας για το οτι η καμπυλωση του χωρου των τριων διαστασεων ειναι ενα ζητημα που θετει η Γενικη Θεωρια της Σχετικοτητας (η οποια εδω, παραμενει ασχολιαστη) και μαλιστα μονο ως ιδιοτητα του ενιαιου τετραδιαστατου χωροχρονου, με μονη μια δικαιολογια της επαλληλης καμπυλωσης των διαστασεων που "παραγει" της ανωτερας ταξεως διαστασεις, με τελειο τροπο, απο την ευθεια στον κυκλο κι απο κει στη σφαιρα, υπαινικτικα για μια ζητουμενη τ ε λ ε ι ο τ η τ α στη μορφη του Νομου της Βαρυτητας, οπως θελουμε να ισχυριζομαστε, μπορουμε να πουμε οτι σ' α υ τ η ν την "τελειοτητα" θα συμπυκνωνεται το υ φ ο ς μιας υ π ο θ ε τ ι κ η ς ΘΕΩΡΙΑΣ περι της διαστατικοτητας του Συμπαντος!
Πραγματι, η παραδοχη της αντιστροφής του τετραγωνου της αποστασης στο Νομο της Βαρυτητας, δ η μ ι ο υ ρ γ ε ι ενα ερεισμα καμπυλωσης των τ ρ ο χ ι ω ν μεσα στην βαρυντικη αλληλεπιδραση, ομως α υ τ η ΔΕΝ ειναι η καμπυλωση του χωρου αλλά της ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ!!
Επομενως:
1ον) Ο π ρ α γ μ α τ ι κ ο ς Νομος της Βαρυτητας ΔΕΝ ειναι ακριβως αυτος που μας περιγραφει την (υπερ)ενταση του πεδιου "αναλογα" με την αποσταση, αλλά εκεινος που ΜΑΣ δειχνει πού κ α τ α ρ ρ ε ε ι αυτο το πεδιο ειτε ως προς το σημειο της κεντρικοτητας ειτε ως προς το απειρο!
και...
2ον) Οτι η τροχια μεσα στο -κεντρικο(;)- πεδιο (ή η φαση...) ειναι η επομενη (5η) διασταση, ως καμπυλωση του (ομοκεντρου;;) πεδιου της Βαρυτητας...
Προφανως, η μ ο ρ φ η ενος ακριβεστατου Βαρυντικου Νομου, θα... προβλεπει την κ α μ π υ λ ω σ η της... καμπυλωσης του χωρου! Ή θα... συνδεει την τεταρτη με την πεμπτη διασταση.
Αλλά ας δεχτουμε το Νομο των αντιστροφων τετραγωνων: Αυτο που θα παρατηρησουμε μεσα σε ενα πεδιο που σε πολυ απομακρυσμενες περιοχες απο την πηγη του, κατισχνουται με εκθετικο τροπο, ειναι οτι τα υποθεματα που θα υπακουουν και θα π ε ρ ι γ ρ α φ ο υ ν αυτην την ελξη, πιθανοτατα να αλληλεπιδρουν μεταξυ τους με πιο δραματικο τροπο απ' ο,τι υπαγορευει η κ ο ι ν η αναφορα τους στην πηγη του πεδιου! Τί θελω να πω; Οτι κανενα πεδιο δεν μπορει να εκτεινεται ως το απειρο, γιατι απλουστατα απο καποιο σημειο και μετα θα αλληλεπιδρα διαδραστικα με αλλα "ι σ χ υ ο ν τ α" πεδια που θα το παραμορφωνουν και θα προσιδιαζουν στη "λογικη του Δυναμικου Θυσανου", για την οποια εχουμε μιλησει σε αλλη παραγραφο...
Επισης ειναι κρισιμο ζητημα, σχετικο με την καταρρευση της μ α ζ α ς σε συσσωματωματα, η υποθεση οτι η πυκνοτητα του Συμπαντος περιγραφει αδρα ενα αρχεγονο πεδιο Βαρυτητας με απειρες κατευθυνσεις, που μεσα στο οποιο, ειναι πραγματικα ζητημα Τυχης(;) η αναπτυξη καποιας κεντρικοτητας!!
Ειδικα αν σκεφτουμε οτι ολες οι κυκλικες τροχιες του Συμπαντος, καταληγουν σπειροειδεις, μπορουμε να υποθεσουμε μια Ιδανικη Σπειρα που α ν ο ι γ ε τ α ι στο Απειρο και κ λ ε ι ν ε ι στην Κεντρικοτητα...
Ή αλλιως, μια Ατερμονη Σπειρα που α λ η θ ι ν α περιγραφει κινησεις αστερων και πλανητων (καθως οι τροχιες τους δεν ειναι στατικες αλλά μετακινουμενες και βεβαια, μακροσκοπικα, περιστρεφομενες στις μεγατροχιες των "αναφορων" τους), ετσι ωστε, τελικα, καθε κινηση στο Συμπαν ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ σε μια επαλληλη β ε β α ι ο τ η τ α εξαρτησεως απο σ-π-ε-ι-ρ-ο-ε-ι-δ-ε-ι-ς τ-ρ-ο-χ-ι-ε-ς, που κ α λ υ π τ ο υ ν την αναγκαιοτητα Χωρου και Βαρυτητας, με τροπο ΑΠΟΛΥΤΟ, σε μια 6η δ ι α σ τ α σ η που ο λ ο κ λ η ρ ω ν ε ι την αιτιοτητα του Συμπαντος!!!
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ η διαστατικοτητα του Συμπαντος, ενος χωρου 6 διαστασεων, που "παλλεται" κοντα σ' ενα επιπεδο ισορροπιας, καθετο στο διανυσμα μιας ΙΔΕΑΤΗΣ ΕΛΞΗΣ, που αναλυεται σε καθε υποθεματικη περιπτωση, ως δομικος συντελεστης, αρχεγονων και ε ξ ε λ ι γ μ ε ν ω ν δυναμεων!!
