Μια ακομη ματια, στο θεωρουμενο κινητικα Δυναμικο Πεδιο.

Ας "υποθεσουμε" ενα Απολυτο Κενο, χωρις υλη και χωρις ενεργεια, ΔΥΝΑΜΙΚΑ... ΕΝΤΕΛΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟ...
Εξαπολυουμε εκει, μια ευθυγραμμη ομαλη -αδρανειακη- κινηση βληματος που θελουμε να "παρακολουθησουμε" τη συμπεριφορα του!

Το Σωμα, προφανως, θα εχει μια Κινητικη Ενεργεια Ε (σταθερη). Θα μπορουσαμε να διακινδυνευσουμε μια προβλεψη, λεγοντας οτι ΘΑ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!!

ΟΜΩΣ: Η ευθυγραμμη κινηση, ειναι ενας κ α τ α ν α γ κ α σ μ ο ς, οπως οι ραγες πανω στις οποιες κινειται το τραινο! Κι αυτο, γιατι η "απελευθερη" Κινητικη Ενεργεια (στο κενο), δεν εχει λογο να μην "διαταραξει" το επιδραστικο αιτιο και τις αρχικες συνθηκες, παραποιωντας τον αδρανειακο χαρακτηρα της κινησης. Δηλαδη, να κανει καποια "γκελ"!!

Ενας φυσικος, θα χαρακτηριζε ανοησια τον παραπανω συλλογισμο...

ΟΜΩΣ: Τί ειναι ΑΥΤΟ που κανει το Σωμα να "διατηρει" την κινητικη του κατασταση; Μια Κινητικη Ενεργεια που δεν μπορει παρα να υποκυπτει στο "λαθος" ενος πρακτικα "ατελους" Απολυτου Κενου και να φθινει; Ή μια Αδρανεια ("υποπτο" φυσικο μεγεθος) που δεν μπορει παρα να ΣΥΝ-δεεται με απροσδιοριστες διαστασεις του Απειρου, που καθιστουν το... "Κενο" μας, πολυ αμφιβολο;;

Επανερχομαι στην Ιδεα της Τροχιας, ως πιο πρωτολεια αιτιοκρατια της σταθεροτητας της Κινησης του βληματος.
Μαθηματικα σκεπτομενοι, το σχημα της τροχιας ενος σωματος, αυτοματως, προσδιδει ερεισμα αδρανειας, στην κινηση του σωματος πανω σ' αυτην! Ο,τι τροχια και να "δωσουμε" στην κινηση ενος σωματος, για καποιο διαστημα, αυτο (το σωμα) θα την ακολουθησει και... μετεπειτα, θα το δουμε να την "αποδιδει" καπως πιο... εκφυλισμενα...

Τιθεται λοιπον το ερωτημα: Ειναι η καθε τροχια, προϊον μιας Δυναμικης Πρωτ-αιτίας ή μηπως υπακουει σε πειραματα Τυχης;;;

Εδω, θα ανακινησουμε το ενδιαφερον, με την υπενθυμιση των αμφισβητησεων που δεχθηκε τους τελευταιους αιωνες, η Γεωμετρια του Ευκλειδη!

Θα μπορουσαμε να πουμε λοιπον, οτι η ευθυγραμμη αδρανειακη κινηση στο κενο, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ που επιβαλλεται στο Κινουμενο Σωμα, αφου "το καταπιεζει" σε μια "ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ (με την Ιδεατη και προβλεψιμη) ΚΙΝΗΣΗ" ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΥΘΕΙΑ που... καθοριζει η Θεωρια του Πειραματος!!!

ΟΜΩΣ: Οι θεωριες του Ρήμαν και του Λομπατσέφσκυ, ΜΑΣ δινουν ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ, που... ειτε με τον εναν, ειτε με τον αλλον τροπο, ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΕΑΤΗ ΚΑΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΕΥΘΕΙΑ (της υποτιθεμενης Αδρανειακης Κινησης), σαν ενα "βραχνα" για την Κινηση του Σωματος, που ειτε "θα την απωθει μονιμα", ειτε "θα την αναζητα αεναως", με τελικο α π ο τ ε λ ε σ μ α την Δ Ι Α Τ Α Ρ Α Ξ Η!!

ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΤΑΡΑΞΗ ομως, π ρ ο σ ε ξ τ ε, δεν ειναι τιποτ' αλλο απο την υπενθυμιση της υπαρξης του... Δυναμικου!

Και γινομαι αμεσως συγκεκριμενος:

Εχουμε πει οτι ο λογος της Δυναμικης Ενεργειας Δ, ως προς τη Κινητικη Ενεργεια Ε, (που ονομαζεται Εντροπια του Μεγαλοδυναμικου Συστηματος), ειναι: Sμσ=Δ/Ε και εκφραζει Ταξη!

Αντιστροφως (εχουμε πει) οτι η Εντροπια του Σημειου οπου γινεται η μετρηση ως προς το Μεγαλοδυναμικο Συστημα, ειναι η γνωστη Θερμοδυναμικη Εντροπια: Sp=Ε/Δ και εκφραζει Αταξια!!

ΑΝ ΔΙΑΙΡΕΣΟΥΜΕ τις εκφρασεις της Ταξης και της Αταξιας διαδοχικα, θα εχουμε:
α) Ταξη ως προς την Αταξια: Δ/Ε:Ε/Δ=Δ^2/Ε^2
και
β) Αταξια ως προς την Ταξη: Ε/Δ:Δ/Ε=Ε^2/Δ^2

ΑΛΛΑ (εχουμε πει επισης -1ος Νομος της Επιλυσης του Συμπαντος) οτι Ε^2=Δ (σχεση (γ))

ΟΠΟΤΕ: Ταξη/Αταξια=Δ^2/Δ=Δ (σχεση 1)
                και
                Αταξια /Ταξη=1/Δ=>

(... αφου Ε+Δ=1...):               => Αταξια/Ταξη=(Ε+Δ)/Δ=(Ε/Δ)+1 (σχεση 2)

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ;
ΟΤΙ:

Α) Οτι ΟΤΑΝ θελουμε να θεωρησουμε τη Ταξη μεσα στην ΟΛΗ Αταξια, δεν χρειαζεται παρα να θεωρησουμε τη Δυναμικη Ενεργεια!
και
Β) Οτι ΟΤΑΝ θελουμε να θεωρησουμε την Αταξια μεσα στην ΟΛΗ Ταξη, τοτε δεν εχουμε παρα να προσθεσουμε την Αδρανεια (που ΑΝ... θυμομαστε ειναι παντα Α=1) στην Sp=E/Δ=0,618/0,381=~1+Ε...

(To be continued...)

Τί ειναι η ατερμονη σπειρα και τί η Ιδανικη Σπειρα

Η ατερμονη σπειρα ειναι μια σπειρα που εξελισσομενη καμπυλωνεται σ υ ν ο λ ι κ α σε σπειρα (παλι) κατα μια ταξη μεγαλυτερη, η οποια κι αυτη περιελισσεται σε σπειρα πλεον γιγαντομορφη, ουτως ωστε, καθε φορα η ταξη μεγεθους της σπειρας να εκφραζεται απο εναν "κυκλο" που... "αποτυγχανει σε σπειρα", διατηρωντας για καθε ταξη μεγεθους το αρχικο επιπεδο εκκινησεως του σχεδιασμου της ατερμονης σπειρας... Ειναι δηλαδη, σε καθε ταξη μεγεθους σπειρα που αποτελειται απο επαλληλια μεγεθων σπειρας, επεκτεινομενης σε απειρια μεγεθυνσης περιμετρου ή σμικρυνσης που νοειται ατελευτος!

Η Ιδανικη Σπειρα ειναι ιδεατον σχημα που σαν κεντρο εχει την "πηγη" του βαρυντικου πεδιου και διαστελλομενη αναζητα την εσχατολογικη φασικη περιμετρο που "ταυτιζεται" ι-δ-ε-α-τ-α με το "απειρο" της επιδραστικης του καταληξης (του βαρυντικου πεδιου)!

Το φαινομενο της καμπυλωσης, η επαλληλια του και η καμπυλωση αυτης της επαλληλιας

Ειπαμε οτι η καμπυλωση του χωρου τριων διαστασεων ειναι η τεταρτη διασταση και οτι αυτη η διασταση ειναι η Βαρυτητα. Αν δεν ΜΑΣ ψεξει κανενας για το οτι η καμπυλωση του χωρου των τριων διαστασεων ειναι ενα ζητημα που θετει η Γενικη Θεωρια της Σχετικοτητας (η οποια εδω, παραμενει ασχολιαστη) και μαλιστα μονο ως ιδιοτητα του ενιαιου τετραδιαστατου χωροχρονου, με μονη μια δικαιολογια της επαλληλης καμπυλωσης των διαστασεων που "παραγει" της ανωτερας ταξεως διαστασεις, με τελειο τροπο, απο την ευθεια στον κυκλο κι απο κει στη σφαιρα, υπαινικτικα για μια ζητουμενη τ ε λ ε ι ο τ η τ α στη μορφη του Νομου της Βαρυτητας, οπως θελουμε να ισχυριζομαστε, μπορουμε να πουμε οτι σ' α υ τ η ν την "τελειοτητα" θα συμπυκνωνεται το υ φ ο ς  μιας υ π ο θ ε τ ι κ η ς ΘΕΩΡΙΑΣ περι της διαστατικοτητας του Συμπαντος!

Πραγματι, η παραδοχη της αντιστροφής του τετραγωνου της αποστασης στο Νομο της Βαρυτητας, δ η μ ι ο υ ρ γ ε ι ενα ερεισμα καμπυλωσης των τ ρ ο χ ι ω ν μεσα στην βαρυντικη αλληλεπιδραση, ομως α υ τ η ΔΕΝ ειναι η καμπυλωση του χωρου αλλά της ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ!!
Επομενως:
1ον) Ο π ρ α γ μ α τ ι κ ο ς Νομος της Βαρυτητας ΔΕΝ ειναι ακριβως αυτος που μας περιγραφει την (υπερ)ενταση του πεδιου "αναλογα" με την αποσταση, αλλά εκεινος που ΜΑΣ δειχνει πού κ α τ α ρ ρ ε ε ι αυτο το πεδιο ειτε ως προς το σημειο της κεντρικοτητας ειτε ως προς το απειρο!
και...
2ον) Οτι η τροχια μεσα στο -κεντρικο(;)- πεδιο (ή η φαση...) ειναι η επομενη (5η) διασταση, ως καμπυλωση του (ομοκεντρου;;) πεδιου της Βαρυτητας...

Προφανως, η μ ο ρ φ η ενος ακριβεστατου Βαρυντικου Νομου, θα... προβλεπει την κ α μ π υ λ ω σ η της... καμπυλωσης του χωρου! Ή θα... συνδεει την τεταρτη με την πεμπτη διασταση.

Αλλά ας δεχτουμε το Νομο των αντιστροφων τετραγωνων: Αυτο που θα παρατηρησουμε μεσα σε ενα πεδιο που σε πολυ απομακρυσμενες περιοχες απο την πηγη του, κατισχνουται με εκθετικο τροπο, ειναι οτι τα υποθεματα που θα υπακουουν και θα π ε ρ ι γ ρ α φ ο υ ν αυτην την ελξη, πιθανοτατα να αλληλεπιδρουν μεταξυ τους με πιο δραματικο τροπο απ' ο,τι υπαγορευει η κ ο ι ν η αναφορα τους στην πηγη του πεδιου! Τί θελω να πω; Οτι κανενα πεδιο δεν μπορει να εκτεινεται ως το απειρο, γιατι απλουστατα απο καποιο σημειο και μετα θα αλληλεπιδρα διαδραστικα με αλλα "ι σ χ υ ο ν τ α" πεδια που θα το παραμορφωνουν και θα προσιδιαζουν στη "λογικη του Δυναμικου Θυσανου", για την οποια εχουμε μιλησει σε αλλη παραγραφο...

Επισης ειναι κρισιμο ζητημα, σχετικο με την καταρρευση της μ α ζ α ς σε συσσωματωματα, η υποθεση οτι η πυκνοτητα του Συμπαντος περιγραφει αδρα ενα αρχεγονο πεδιο Βαρυτητας με απειρες κατευθυνσεις, που μεσα στο οποιο, ειναι πραγματικα ζητημα Τυχης(;) η αναπτυξη καποιας κεντρικοτητας!!

Ειδικα αν σκεφτουμε οτι ολες οι κυκλικες τροχιες του Συμπαντος, καταληγουν σπειροειδεις, μπορουμε να υποθεσουμε μια Ιδανικη Σπειρα που α ν ο ι γ ε τ α ι στο Απειρο και κ λ ε ι ν ε ι στην Κεντρικοτητα...
Ή αλλιως, μια Ατερμονη Σπειρα που α λ η θ ι ν α περιγραφει κινησεις αστερων και πλανητων (καθως οι τροχιες τους δεν ειναι στατικες αλλά μετακινουμενες και βεβαια, μακροσκοπικα, περιστρεφομενες στις μεγατροχιες των "αναφορων" τους), ετσι ωστε, τελικα, καθε κινηση στο Συμπαν ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ σε μια επαλληλη β ε β α ι ο τ η τ α εξαρτησεως απο σ-π-ε-ι-ρ-ο-ε-ι-δ-ε-ι-ς τ-ρ-ο-χ-ι-ε-ς, που κ α λ υ π τ ο υ ν την αναγκαιοτητα Χωρου και Βαρυτητας, με τροπο ΑΠΟΛΥΤΟ, σε μια 6η δ ι α σ τ α σ η που ο λ ο κ λ η ρ ω ν ε ι την αιτιοτητα του Συμπαντος!!!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ η διαστατικοτητα του Συμπαντος, ενος χωρου 6 διαστασεων, που "παλλεται" κοντα σ' ενα επιπεδο ισορροπιας, καθετο στο διανυσμα μιας ΙΔΕΑΤΗΣ ΕΛΞΗΣ, που αναλυεται σε καθε υποθεματικη περιπτωση, ως δομικος συντελεστης, αρχεγονων και ε ξ ε λ ι γ μ ε ν ω ν δυναμεων!!

Οταν καμπυλωνεται η 1η διασταση προκυπτει η 2η διασταση...

Ή αλλιως η 1η διασταση καμπυλωνεται στις 2 διαστασεις, που ειναι το... επιπεδο!
Αντιστοιχα οι 2 διαστασεις καμπυλωνονται στις 3 διαστασεις, που ειναι ο χωρος!

Ο χωρος (3 διαστασεις) πού καμπυλωνεται ή... πού περιεχεται;;

Απλουστατα, σ τ η ΒΑΡΥΤΗΤΑ!!!

Κυριες και κυριοι, η Βαρυτητα ειναι η τεταρτη (4η) χ ω ρ ι κ η Διασταση!!

Οι 3 διαστασεις ειναι καμπυλωμενες μεσα στην τεταρτη διασταση και το φαινομενο αυτο ονομαζεται Συμπαν τεσσαρων διαστασεων.

Προφανως ειναι οριακη διαστατικοτητα γιατι δεν την αντιλαμβανομαστε παρα μονο σαν αχανες διαστημα ή σαν φαινομενολογιες του απολυτου, οπως για παραδειγμα μια μαυρη τρυπα ή το απολυτο κενο, μεσα στο οποιο εχει την ταση να "διατρεχει" η υλοενεργεια!

Tο απειρο περιεχει το μηδεν ή δεν περιεχει ουτε το 1;;

Η τεταρτη διασταση ειναι το βαθος που ειναι μια πεπερασμενη επιφανεια που καμπυλωνει γυρω της τις τρεις διαστασεις: Μια μαυρη τρυπα, σαν αυτη που μας περιεχει, μεσα στο Συμπαν απο το οποιο μας ρουφηξε. Ενας ψυχισμος που αντιλαμβανεται... Το Δημιουργο του: ΤΟ ΤΕΛΟΣ!!

Η διασταση 0 ειναι απειρων διαστασεων που μεταφραζονται σε ιστορουμενα μεσα στις κανονικες διαστασεις, σαν να 'ναι η ιστορια των μορφων, διηγημα, για το ΜΗ-ειναι!

Το μηκος ειναι μιας διαστασης. Το πλατος δυο διαστασεων, δηλαδη απεικονιζεται στο επιπεδο και το υψος ειναι τριων διαστασεων... Ενας κοινος ουρανος για μας και τα ηλεκτρονια, επι παραδειγματι!

Κατα βαση το Συμπαν ειναι μια ρ ο η.

Αν οι περιδινισεις, παραπεμπουν σε κεντρα, τα κεντρα αυτα ειναι αφηρημενα γιατι αφηρημενο ειναι και το κεντρο των κεντρων. Το Συμπαν ειναι τοσο αχανες, που οι ροες του ειναι παντα σε υπερθεση (ταχυτητων και ενεργειων) και  τεινει στο κενο. Αυτο σημαινει οτι εσωτερικα, "προσπαθει" να μηδενισει την αδρανεια, "υπερθερμαινοντας" τα κεντρα και -απ' αυτο- εξωτερικα μ ε γ ε ν θ υ ν ε τ α ι, σαν αιτιοτητα ισορροπιας των μ ο ρ φ ω ν και του ιστορουμενου...

Οταν εχουμε μια κρουση...

η ενεργεια απειριζεται γιατι το σωμα που συγκρουεται, απο αδρανεια 1, στιγμιαια, γινεται αδρανεια 0 και μεταδιδει την ενεργεια του σε ο λ η τη Δομη, που ειναι σε αδρανεια 1, αλλά εχει "σαν κελυφος" το 0. Η αλλαγη της κινητικης καταστασης μηδενιζει την αδρανεια, αλλά σε φερνει σε επαφη με την Ανωτερη Δυναμη, την Κανονικοποιηση του Συμπαντος...

Υλη και υπολοιπα κινησεως

Οταν κινειται ενας πλανητης, ενας πολυδικτυωμενος θυσανος μεταφερεται σε διάφορες φασεις του πεδιου αλληλεπιδρασεων, παραμενοντας ομως μορφολογικα σταθερος, πραγμα που σημαινει ή οτι μια ιδεατη προνοια καθοριζει την ύπαρξή του ή οτι ο Λογος βρισκεται στο Συμπαν σε μια υπέροχη αιτιοτητα που αναγκαζει το Συμπαν (για τη σταθερότητά του) να ε χ ε ι πλανητες.
Η ουσια ειναι οτι ο πλανητης μετακινειται, αρα η δραση μετακινειται-μεταφερεται και καποτε τελειωνει οπως αρχισε στην ανυπαρξια... Κι ομως καποιος ειναι ο "προγονος" της καταστασης και κατι αλλο θα ειναι η εξέλιξή της.
Θεωρωντας τα δυο ακροτατα, δηλαδη τη διαλυση και το συσσωματωμα (του πλανητη ή αλλου σωματος), οσο περισσοτερο εντονα θρυμματιζεται η υλη τόσο πιο μεγαλα θα ειναι τα υπολοιπα της κινησεως (αφου η ενεργειακη διεγερση συμβαινει με τη δραση, καπου θα 'ναι καποιος χωρος ενεργειακης υποτιμησης που ομως θα ειναι φορεας υψηλης ενεργειακης συχνοτητας -ενας ήλιος- που θα 'χει μεγαλη διαφορα απο τη σταθμη πιθανοτητας, σε αντιθεση με τα πρωταιτια της "δρασης" που χανονται μεσα σε τερατωδη χασματα πιθανοτητας, σαν συμβαντα του Χαους...)
Θα μπορουσε να πει κανεις οτι η συχνοτητα και το μεγεθος των κοσμικων συμβαντων, δινουν μια εικονα για το ποσοστο του θρυμματισμου του ή μια σχεση αναμεσα σ' αυτο το ποσοστο (πολυ μικρο στην πραγματικοτητα) και στο μεγεθος του Συμπαντος, ειδικα αν αναλογιστει οτι το Συμπαν παιζει με ανεπαισθητες κινησεις, οσο τερατωδεις κι αν ειναι, γιατι θα 'ναι παντα ανεπαισθητες, μια εμπειρια Συμπαντικης κινητικοτητας σε αργη κινηση, σαν να ειμαστε εμεις η κινηση του Συμπαντος, το κλείδωμά της (της κινησης) σ' ενα αεναο ν ο η μ α, με τις αιτιασεις του στις επιλογες μας!
Η υλη ειναι ενα κυμα χωρου, μια διαταραξη του χωροχρονου, προφανως "ηχητικη", που διαρκει. Ειναι πειρασμος να επινοησουμε μια μεγαλη μαυρη διαταραξη κι ειναι ελλειψη να την ταυτισουμε με το σ υ ν ο λ ο των κοσμικων διαταραξεων, αλλα θα 'ταν καλυτερα να την "πολωσουμε" σε κυμα που μετατοπιζεται και στασιμο κυμα που μας υπενθυμιζει πως δεν μπορει παρα να υπαρχει απο την αρχη της μ-ο-ρ-φ-ο-π-ο-ι-η-μ-ε-ν-η-ς διαδικασιας, σε καποια χρονικη φαση που προσπαθει να φτασει μεχρι το τελος του "πειραματος", σαν αποδεκατισμενη μορφη, που αν χαθει, θα τελειωσει και Δημιουργικη περιοδος και θα παμε σε φαση παρακμης και εναν θανατο του Συμπαντος...
Αν βεβαια το στασιμο κυμα ειναι ρυθμιζομενο, ρυθμιζομενη θα ειναι και η εκλυση ενεργειας και ρυθμιζομενο θα ειναι το υπολοιπο της κινησης, καπου στην καταρρευση του εμπειρισμου μας ενωπιον του μεγεθους του Απειρου.

Η Δομη του Συμπαντος και το οριο του ρολου της Κινητικης Ενεργειας

 Αν σε μία Δομη εχουμε μια πληρη κινητικη περιγραφη της, θα πρεπει να εχουμε συμπεριλαβει και τις ατυχεις εκδοχες αυτης της κινητικοτητας, δηλαδη μια διασπαση της Ταξης των Μεγεθων, προς μια διανυσματικη αναζητηση της Κινητικης Ενεργειας προς το Χαος που δεν θα ειναι αλλη απο μια προβλεπομενη ενταξη της συμπεριφορας της σε μια αλλη Ταξη Μεγεθων, επαλληλη ή μετατοπισμενη κατα μία φαση, που... "μπορει" να ειναι και στο Απολυτο, δηλαδη αυτη την... αποτυχια της Δομης στο να παραμενει αναλλοιωτη!
Αρα η φθορα, που ειναι εντροπικη εκδηλωση, ε ι ν α ι αποτελεσμα ενος δ ι α ν υ σ μ α τ ο ς που σημαδευει τις χρονικα εξαρτημενες διαταξεις της Δομης... Με τη διαφορα οτι το... μ ε τ ά, δεν το ξερει κανενας, εκτος απο το αιτιο που "αναγκαζει" την Κινητικη Ενεργεια να μη σεβεται απολυτα τη Δομη ή που κανει τη Δομη να μοιαζει με μια α π ο θ η κ η Κινητικων Ενεργειων, που πρεπει να εκτονωνονται προς την Απολυτη Εντροπικη ε υ χ α ρ ι σ τ η σ η της Κινησης, προς την τυχαιοτητα, η οποια ειναι και το πρωταιτιο της αναδομησης των πιθανοτητων.
Αν λοιπον θεωρησουμε τη μία κατασταση ως Χωρο Σταθερων Πιθανοτητων, αναγκαστικα, η αλλη κατασταση θα ειναι η Διασπορα της Πιθανοτητας. Η πρωτη κατασταση ομως εμπεριεχει μια πιθανοτητα διασπορας, ενω η δευτερη κατασταση εγγυαται την πρωτη. Η διασπορα στην πρωτη κατασταση ειναι ενας Ολισμος που θα μπορουσε να απεικονιζεται στον αριθμο 0, ειτε σαν εγγυηση της Δομης, ειτε σαν οριο της Φυσικης Παρουσιας (δεδομενης της απαγορευσης επιγνωσεως του μελλοντος), εις τον οποιο θα προστιθεται η εικονικη μας αντιληψη περι εξελιξεως και εντροπιας, μεσα σ' αυτον τον Ολισμο, που παγκοσμιως θα ειναι  Απειρον, οποτε θα εχουμε (δόκιμη) την Πυθαγορεια εξισωση: 0+Απειρον=1, δηλαδη την Κανονικοποιηση αυτης της Διασπορας Πιθανοτητας που δεν ειναι αλλη, απο την Κανονικοποιηση της Δομης!
Επεξηγωντας: Σε μια συνηθισμενη Μορφη, και με οριο το χρονο, η ασημαντη ή η πιο σημαντικη διασπορα-φθορα ξεκιναει απο το Φιλοσοφικο Σημειο 0 (οτι ο Κοσμος π ε ρ ι γραφεται-απο την... Εντροπια), και φτανοντας μεχρι την Απειρια μιας τετοιας συμπεριφορας (απολυτη τυχαιοτητα), καταληγει στην πραγματικη Εντροπια (=1), που ειναι αυτη ακριβως που περιγραφει τη Δομη και την εξελιξη του Κοσμου!
Προφανως μιλαμε για ολοκληρωμα πιθανοτητας απο το 0 στο Απειρο που κανονικοποιειται στη μοναδα (=1)...
Με αλλα λογια το Συμπαν ειναι αυτο που ειναι, γιατι ετσι ακριβως ειναι οπως πρεπει να ειναι... Αρα η γεωμετρια του Συμπαντος ειναι η Πληρης Αναγκαιοτητα της Ύπαρξής του, δηλαδη κατι πιο αρχαιο απο την Πιθανοτητα που το περιγραφει και λικνο μεσα στο οποιο Αυτο "περικλειεται", εκτος αν εχουμε κ α ι σε αυτη την περιπτωση, Διαχυση Πιθανοτητας απο μια Ιδανικη-Ιδεατη Γεωμετρια προς την πρακτικη της Πραγματωση και τουμπαλιν... Αν δηλαδη μιλαμε για Πιθανοθεωρια των Γεωμετριων ή... για... Γεωμετρια της Πιθανοτητας!

Λεει καποιο τραγουδι: Φρενο γκαζι μουσικη/τη ζωουλα μας φυλαει η φωνη του εκφωνητη/με μια ζωνη ασφαλειας μια ολοκληρη ζωη...

Φανταστειτε τη Δομη σαν την κοιτη ενος ποταμου. Το καλοκαιρι η κοιτη ισχνουται και η... Κινητικη Ενεργεια δεν εχει πολλες επιλογες, παρεκτος απο τη μεταβαση σε αλλο πιθανοκρατικο επιπεδο οπως η "διαμορφωση" του εδαφους οταν το ποταμι θα 'χει στερεψει τελειως -με συνακολουθα αποτελεσματα για το περιβαλλον γενικοτερα... Το χειμωνα τα νερα του χειμαρου φουσκωνουν και διογκωνονται με πιθανοτητα ακομα και να ξεχειλισουν, διαμορφωνοντας "ενεργειακα" την εξελιξη του φαινομενου.
Η αυξημενη Κινητικη Ενεργεια (Ε) γυρευει παντα υπερκενοφανεις Δομες για να τις διατρεξει. Αυτο λεγεται Πληρωση της Ε. Προφανως η Πληρωση της Ε θα εχει προεκτασεις στη Διαχυση της Πιθανοτητας, δηλαδη στο Τυχαιο. Ή αλλιως: Η ΥΠΕΡΔΙΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΘΥΣΑΝΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ! Αλλα αυτο ειναι η ε π ι ν ο η σ η μιας καινουριας Δομης η οποια εχει ακροτατα: ΜΗΔΕΝ (0) -γι' αυτο που συμβαινει, στο σημειο- και ΑΠΕΙΡΟΝ για τη γενικοτερη π ρ ο ν ο ι α αυτου του μηχανισμου, το οποιο πρεπει να μας δινει ΜΟΝΑΔΑ (1).
Αυτοματα επινοειται ο Τελεστης της αντιστροφης του Ολοκληρωματος, που θα ειναι ενα οριο της "Αντιληψης" του Συμπαντος και μία Πλοκη σε φανταστικο χρονο που θα "ρυθμιζει" τη Συνθηκη Συγκλισεως (... με το πραγματικο: Και τί σημαινει αυτο, αν οχι μια αριθμητικη αιτιοτητα και τελικα τη συσχετιση Αρμονικων χαρακτηριστικων του -του Συμπαντος- με τις "Αρχικες Συνθηκες" της Προέλευσής του;)

Ενα θεμα:

Η Ενεργεια "εγκυβωτιζεται" σε περιοχες ταυτοσημων πιθανοτητων. Χωριζεται απο επιπεδο σε επιπεδο πιθανοτητας απο περιοχες υψηλων κινητικων ενεργειων και μετατοπισεων σταθμης πιθανοτητας. Η διαφοροποιηση, ειτε κατα μινιμαλ ειτε κατα μαξιμαλ θεωρηση, ειναι ιδιον της Κινητικης Ενεργειας Ε, ενω η ευρυτερη και ολιστικη κατανομη των πιθανοτητων σ' ολακερη την -αντιστοιχη- φαινομενολογια ειναι ιδιον της Δυναμικης Ενεργειας Δ, που ειναι: Δ=Ε^2/Α, οπου Α η αδρανεια ή 1/Α το μετρο της ασταθειας του "μακροσκοπικου" συστηματος.
Ειναι προφανες οτι τα μεγεθη Ε και Δ "συνεργαζονται" και οτι η μεγιστη αταξια ρυθμιζει τελικα τη Δομη, (Δ=Ε/Sp), καθως η Δ που ενισχυεται με την Ε (δηλαδη με την προδιαθεση της αταξιας), μειωνεται κιολας εξαιτιας της (της Sp, αφου ειναι μεγεθη αντιστροφα), πραγμα που λεει οτι οταν η Αδρανεια μηδενιζεται, απειριζεται η Κινητικη Ενεργεια και αλλαζει σταθμη πιθανοτητας. Αυτο ομως σ υ ν τ ε λ ε ι στην οργανωση της Δομης, α λ λ α σ-υ-ν-ο-λ-ι-κ-α -οταν η Αδρανεια παιρνει μεγαλες τιμες, ητοι οταν οι πιθανοτητες γινουν κυματα πιθανοτητας και βεβαιοτητες- η Δυναμικη ενεργεια αποδυναμωνεται και αυξανεται η εντροπια του σημειου Sp, αλλα η Ε παραμενει σταθερη αφου Ε=Δ*Sp...
Ως εκ τουτου η εντροπια και η αδρανεια αυξανονται με την ιδια "φορα", πραγμα που ειναι και το κλειδι μιας αρχικης ερμηνειας περι Αρμονιας...

Ο 3ος Νομος της επιλυσης του Συμπαντος

Οι Νομοι της Φυσικης δεν πρεπει να αντιβαινουν σε απεικονισεις απλων σχηματων... Αυτο ειναι ενα διπολο που αναλυεται σε αφηρημενη ιδεατη επεκταση και σε πραγματικη λεπτομερεια που δεν ειναι αλλη απο την Χωρητικοτητα C. Αυτη, οταν απειριζεται μετατρεπεται σε μαθηματικο σημειο στον Τελεσματικο υποχωρο απο τον οποιο ξεκινησε αυτη η γιγαντωση... Υπαρχει τουλαχιστον μία αιτιατη συνδεση αναμεσα στην Ολοκληρωση του Απειρου και στο σημαινον του Τελεσματος και τ ο υ τ η η ολοκληρωση κατεχει καποια αξια που δεν ειναι παρα μια πιθανοτητα σε μια Σειρα πιθανοτητων που ρυθμιζονται με το χρονο!

Αυτο σημαινει οτι τα γεγονοτα που συμβαινουν στην Ιστορικη Φυση, ειναι αυστηρες συναρτησεις απλων μαθηματικων σχεσεων με αναφορες π ε ρ ι ο ρ ι σ μ ω ν -που ειναι ο τελεσματικος χαρακτηρας ή η κβαντωση-, με τα πραγματα που εχουν καποια αξια χρηστικοτητας, οπως η ενεργεια, ή με ιδεατες φορμες μαθηματικων γεωμετριων, που ομως, σε καθε περιπτωση εμφανιζονται με καποια πιθανοκρατικη συχνοτητα συνηθείας!
(Μια σημειωση σ' αυτο ειναι πως το ασυνηθιστο δεν μπορει να επηρρεαζει την "Κανονι"κοτητα του συνηθισμενου αλλα οτι πρεπει να ειναι μια πινελια αρμονιας σαν extraordinaire συμβαν που "εντασσεται" -και δεν περιγραφουμε αυτη τη στιγμη μ ο ν ο το σολιτόνιο...)

Ο 2ος Νομος της Επιλυσης του Συμπαντος

(-Ποσα ηλεκτρονια, παιδι μου, υπαρχουν στο Συμπαν;
-Δε ξερω κυριε καθηγητα.
-Στ' αληθεια δεν ξερεις;
-Κυριε καθηγητα, να σας απαντησω εγω; Εχω πιει ενα τσιγαρο και μου 'ρχεται εμπνευση!
-Ναι, για πες...
-Ενα ηλεκτρονιο υπαρχει στο Συμπαν κυριε καθηγητα..., αλλα δεν ξερει ποιο ακριβως!)

Παρατηρωντας προσεκτικα τη Φυση, διαπιστωνει κανεις, οτι τα χαρακτηριστικα που συνθετουν το φυσικο περιβαλλον παρουσιαζουν μία "κεφαλαιωδη" α ν ο μ ο ι ο τ η τ α. Δηλαδη, το καθε τι απ' αυτα που παρατηρουμε γυρω μας ειναι μ ο ν α δ ι κ ο και σε καμμία περιπτωση δεν ταυτιζεται ομοιοστατικα με ο,τιδηποτε αλλο. Με αλλα λογια δ-ε-ν υ-π-α-ρ-χ-ο-υ-ν α-ν-τ-ι-τ-υ-π-α, αλλα αντιθετα το καθε τι ειναι μοναδα του ε α υ τ ο υ  του!
Ακομα και τα τυποποιημενα βιομηχανικα προϊοντα παρουσιαζουν -μικροσκοπικα- ανομοιοτητες και εχουν διαφορετικα serial numbers...
Τί σημαινει αυτο; Οτι το καθε τι στο Συμπαν ειναι προικισμενο με μ ο ν α δ ι κ ο τ η τ α, πραγμα που τα καθιστα κατα Νομον  ολα δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ α μεταξυ τους, αλλα και με μια ιδιορρυθμη κ ο ι ν ο τ η τ α ιδιοτητας να τα συνδεει μεταξυ των, το οτι δηλαδη εχουν μια κοινη αναφορα σε καποια α ρ χ ε γ ο ν η-ι δ ε α τ η-μ ο ν α δ α που εχει κληροδοτησει στα παντα ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ!!
Χωρις δηλαδη, να ειναι ποτέ ι δ ι α, εχουν "καθ' υ ψ ο ς" μια κοινη ι δ ι ο τ η τ α: ΤΗ Μ Ο Ν Α Δ Ι Κ Ο Τ Η Τ Α ΤΟΥΣ!
Αυτο σημαινει αυτοματα, οτι:1ον) α π ο κ λ ε ι ε τ α ι η παραδοχη περι υπαρξεως πανομοιοτυπων στοιχειωδων σωματιδιων και 2ον) η πιθανοκρατικη αναλυση μικροκοσμου και μακροκοσμου υποκειται σε καποια απαγορευτικη αρχη που εχει να κανει με τον αποκλεισμο ταυτοσημων πιθανοτητων, (απ ' αυτες που περιγραφουν καταστατικες αρχες).

Θα μπορουσαμε τωρα, να ονομασουμε τη συνηθη αυτη Κατασταση μιας απειριας μορφολογικων διαφορετικοτητων, ως ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 1, που χαρακτηριζει τον Κοσμο μεσα στον οποιο ζουμε και θα μπορουσαμε επισης να "φανταστουμε" μια α λ λ η Κατασταση (υποθετικη) που προσιζανει
-χοντροκομμενα- στο υφος μιας ιδεας πανομοιοτυπων ειδών  (οπως τα τσιγαρα ενος πακετου), που θα ηταν δοκιμο να ονομασουμε ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 2...

Ο 1ος Νομος της Επιλυσης του Συμπαντος

Θεωρουμε εκτενως μια διευρυνομενη μεγαλοδυναμικη κατασταση με οριο την ολιστικη μας κατανοηση για τον Κοσμο ή ενα απομονωμενο, σχεδον στατικο, μεγαλοδυναμικο συστημα, περιγραφομενο σε σταθερο φασικο χωρο. Ενα τετοιο συστημα θα μπορουσε να 'τανε ενας γαλαξιας ή ενα σμηνος γαλαξιων, ενας αστερισμος ή ενα πλανητικο συστημα, σε δυναμικη τροχια, θεωρουμενη στατικα για λογους που θα εξηγησουμε πιο κατω.
Η ενεργεια που εγκρυπτεται μεταξυ δυναμικης-μορφολογικης ισορροπιας του συστηματος (που ειναι κατι πολυ βαθια αναφερομενο μεσα στην εκτεταμενη αιτιοκρατια του Συμπαντος) και δυναμικης τροχιας ενος μεγαλυτερης ταξεως πεδιου δυναμικων ισορροπιων, με χαωδεις προεκτασεις αλληλεπιδρασεων μεσα στον χωρο, ονομαζεται Δυναμικη Ενεργεια (: Δ) του μεγαλοδυναμικου συστηματος και ειναι πολυ δυσκολο να υπολογιστει.
Η καταφυγη σε αναφορες μεγαλυτερων ταξεων μεγεθων, ειναι αναποφευκτη ακομα και οταν αντι για τον προσδιορισμο της Δυναμικης Ενεργειας Δ, επιχειρουμε μια προσεγγιση "απολυτων" ταχυτητων μεσα στο χωροχρονικο συνεχες, που θα μας δωσουν μια προσεγγιση των ταξεων μεγεθους της Κινητικης Ενεργειας (: Ε) μεσα στη διασπορα των σχετικων κινησεων.
Με αλλα λογια, ενα μεγαλοδυναμικο συστημα εχει Δυναμικη Ενεργεια Δ λογω υπαρξης δυναμικου πεδιου, μεσα στο οποιο κινειται (και που πρεπει να τονισουμε εδω οτι η υπαρξη ενος τετοιου πεδιου ειναι παντοτε αναποφευκτη, δηλαδη συνολικα ειναι αναποφευκτη η υπαρξη τελικα ενος ολιστικου δυναμικου μοντελου για ολοκληρο το Συμπαν, το οποιο περιγραφεται κατα τοπους απο τις επι μερους κινησεις των μεγαλοδυναμικων συστηματων)... και εχει επισης Κινητικη Ενεργεια Ε λογω σχετικης κινησης του μεγαλοδυναμικου συστηματος μεσα στον παρατηρουμενο χωροχρονο.
Προφανως(?) η αναγκαιοτητα της κινησεως των μεγαλοδυναμικων συστηματων συμβαδιζει με την "κατασκευη" του δυναμικου πεδιου που περιγραφεται απο τροχιες κινησεων. Προφανως(!) σε μια τετοια περιπτωση, υ π ο τ ι θ ε τ α ι πως ο λ ο κ λ η ρ ο το δυναμικο πεδιο θα μπορουσε να περιγραφεται απο κινησεις, οι οποιες αναλυομενες σε στοιχειωδεις φορμες και δομες της υλοενεργειας, θα μπορουσαν να αποδωσουν μια "κινητικη" εικονα της παγκοσμιας δυναμικης ισορροπιας, σαν να μην εχουμε μαζες, φωτονια, ή αλλες υλοενεργειακες εκδηλωσεις, ουτε καν βαρυτονια, μα... "εναν δυναμικο θυσανο" (δυναμικες γραμμες-τροχιες) σε δ ι ε γ ε ρ σ η!
Μια τετοια υποθεση περιγραφεται φυσικομαθηματικα απο τον λογο Δ/Ε. Δηλαδη τη Δυναμικη Κατασταση αναλυμενη σε κινηση. Ο λογος αυτος Δ/Ε περιγραφει την εντροπια του μεγαλοδυναμικου συστηματος (: Sμσ) ως προς το σημειο που μετραμε τον λογο αυτο. Δηλαδη θα ειναι Sμσ=Δ/Ε και θα ισχυει Sμσ=1/Sp, οπου Sp (: S point)  ειναι η εντροπια του σημειου ως προς το μεγαλοδυναμικο συστημα, που ειναι η γνωστη θερμοδυναμικη εντροπια. Τα μεγεθη Sμσ και Sp ειναι πιθανοτητες και εκφραζουν: το πρωτο, την επαγωγη της Ταξεως στην διευρυνομενη Δομη του Αναγκαιου της μορφολογιας του Συμπαντος, και το δευτερο (Ε/Δ), τη διασπορα της ενεργειας που εχει οριο την Δυναμικη Κατασταση η οποια προσροφα  εν τελει ή "καθοριζεται" απο την ενεργειακη υποτιμηση που παρατηρειται στο σημειο. Σ' αυτον τον τελευταιο συλλογισμο αξιζει ενα σχολιο που εχει να κανει με την τελικη αποδοχη των επιπτωσεων της αυξησης της θερμοδυναμικης εντροπιας στις κινησεις του μεγαλοδυναμικου συστηματος. Παρατηρουμε οτι η Sp=Ε/Δ, μεγαλωνει με το Ε και αντιστροφως αναλογα με το Δ, πραγμα που σημαινει οτι η Αταξια θα ειναι συναρτηση της αυξησης των κινητικων τασεων σε μινιμαλισμους παρατηρησης του δυναμικου πεδιου δηλαδη σε μικροτερες περιοχες του. Αυτο δεν πρεπει να συγχεεται με τη μειωση των θερμικων κινησεων σε ενεργειακα υποβαθμισμενο συστημα, αλλα θα πρεπει να το αντιλαμβανομαστε σαν την γενικευση του μικροσκοπικου ενδιαφεροντος της μελετης μας, σαν να ενισχυεται ο χαμηλων συχνοτητων "δυναμικος -χωρικος- θυσανος" μετατοπιζοντας την "ασφαλεια" της μορφης του μεγαλοδυναμικου συστηματος, απο τις εμφασεις και τους τροπους της υλοενεργειας στις εμφασεις και τους τροπους του Πεδιου.
Αν αυτη η υποθεση ειναι σωστη, τοτε η ενεργειακη υποβαθμιση μιας περιοχης του Συστηματος, -λογικα- θα σημανει μια "εσωτερικη" Ταση στο Πεδιο που πιθανοτατα να 'χει να κανει με μια ολακερη αυτορυθμιζομενη μηχανικη του Συμπαντος.
Η ιδεα ειναι, εν τελει, οτι η ενεργειακη υποβαθμιση μιας περιοχης του Συμπαντος ειναι "προβλεπομενη" απο την γενικευμενη αιτιοκρατια του, τοσο που η παραγομενη αναγκαιοτητα ρυθμιζει μακροσκοπικες κινησεις, σε μια Παγκοσμια Αρμονικη Ισορροπια. Τα χαρακτηριστικα μιας τετοιας Κανονικοποιησης δεν μπορουν να προσεγγιστουν απο τις συνηθεις εξισωσεις της νεοτερης Φυσικης, οποτε προχωραμε σε μια υποθεση καθαρα μαθηματικου χαρακτηρα, που εχει ως εξης:
Μιλωντας με πιθανοτητες, πρεπει:
(1): Ε+Δ=1
Δηλαδη το συνολο των πιθανοτητων της Κινητικης και Δυναμικης Ενεργειας θα πρεπει να ειναι 100%.
Ομως ειπαμε οτι το δυναμικο πεδιο αναλυμενο σε κινηση Δ/Ε ειναι η εντροπια του ως προς το σημειο που αυτη μετραται και εκφραζει Ταξη, δηλαδη μια γενικευμενη αιτιοτητα. Η Κινητικη Ενεργεια Ε, μεσα σ' ενα τετοιο μοντελο, δεν θα πρεπει να περισσευει (κι εδω ακριβως ειναι η ερμηνεια του γιατι η θερμοδυναμικη εντροπια αλληλεπιδρα με το Πεδιο), αλλα αντιθετα θα πρεπει να ειναι ακριβως η Κινητικη Ενεργεια που παρατηρειται μεσα στην αναλυση του Δυναμικου Πεδιου σε κινηση. Δηλαδη θα πρεπει να ισχυει:
(2): Ε/(Δ/Ε)=1 ή Ε^2/Δ=1 ή Ε^2=Δ

Ακριβως οταν ισχυουν (1) και (2), τα μεγεθη Ε και Δ υπακουουν στον κανονα της Χρυσης Τομης και θα ειναι: Ε=0.618 και Δ=0.381.

ΑΥΤΟΣ ειναι ο 1ος Νομος της Επιλυσης του Συμπαντος, ενω το μεγεθος Α=Ε/(Δ/Ε) ονομαζεται Αδρανεια του μεγαλοδυναμικου συστηματος, που στην Κανονικοποίησή του, Α=1, εκφραζει την Αδρανεια του Συμπαντος που πρεπει να ειναι παντα 100% ή (αλλιως) 1.

*Το κεντρικο νοημα ειναι πως ουσιαστικα δεν υπαρχει ελευθερη Κινητικη Ενεργεια, αλλα ειναι κομματι της συμπεριφορας του Πεδιου το οποιο με τη σειρα του ειναι α υ τ ο ακριβως που καθοριζουν οι εκδηλωσεις της Κινητικης Ενεργειας!
**Διευκρινιζεται οτι η στατικη θεωρηση της δυναμικης τροχιας εξυπηρετει τις αναγκαιοτητες της μετρησης καθως αυτη γινεται απαγορευτικη στο συνεχες των σχετικιζομενων διαφορικων κινησεων των σωματων του Φυσικου Συμπαντος, αλλα και για εναν ακομη λογο, οτι η μετρουμενη Αδρανεια του μεγαλοδυναμικου πεδιου δεν μπορουμε να γνωριζουμε που κανονικοποιειται αναφερομενη σχετικα, παρα μονο αν θεωρησουμε μια απομονωμενη σχετικη στατικοτητα που μπορει να μας δωσει μια εικονα για την υποτιθεμενη Συμπαντικη Αδρανεια...              

Το πορισμα του Αναγκαιου οπως διϋλιζεται απο την κατανοηση των τριτων

Σε καθε περιπτωση, η διανοιξη των βασικων μας πεποιθησεων, σκονταφτει: 1ον) Στην αβεβαιη μητρα της επιρροης μας σε συμβατα με τις στοχευσεις μας τεκμηρια αληθείας, τοσο που να φανταζει αναιμικο το ριζικο της περιχαρακώσεώς μας στην ανάδελφη ιδιότητά μας, στο έρεβος του Αυτισμου μας. 2ον) Στην αντιπερα διαδικασια αμφισβητησης, ολων εκεινων που αντιπαρερχονται το αιτημα της παρουσιας μας, σαν αερωδες μειδιαμα της Τυχης ή σαν διατονικη του υπερφιαλου δογματος της "Ειδικης Επαρκειας", που χαρακτηριζει ολους τους υπονοησαντες τη ΓΝΩΣΗ, και 3ον) Στους "τριτους", της περιεργειας ή της περιφρονήσεως, της αγαθης αποποιησεως της Τεχνης μας ή της "απαγορευτικης" των απεχθείας, που θα επιχειρησει την απομονωση της ιδιαιτεροτητας που εκπροσωπουμε.
Οποτε, η ανυψωση ενος λαβαρου καταφασεως του εγχειρήματός μας, θα σημανει την εναρξη των αναδρασεων της ΕΜΦΑΣΕΩΣ μας, σαν σημαδιακο πορισμα του Αναγκαιου για τις επομενες επιλογες μας.
Η ζωη επινοει παντοτε την αρνησικυρια της βουλησεως για λογους βελτιστης εκπονησεως της τελεολογιας της...

Τι Ιδρυμα ειναι η ΑΕΜΑΣΑΜΕΑ:

Η Α.Ε.Μ.Α.Σ.Α.Μ.Ε.Α. ιδρυθηκε στις 11 Σεπτεμβριου του 3111 α.κ.Δ. σαν προϊον συσκεψεων μαγιστρων και μαγων της Ο.Π.ΛΑ. που διηρκεσαν 42 μερες, απο την 1η Αυγουστου του ιδιου ετους. Η εναρκτηριος συσκεψις χαρακτηριστηκε ιστορικα σαν Κινημα της 1ης Αυγουστου και περιλαμβανει θεωρητικα τη δοκιμαστικη χρηση του Αναγκαιου για την προαγωγη των θεσεων του Πολιτικου Φιλοσοφικου Ομιλου ΚΑΝ ΝΑΒΙΣ ΛΑΚΕ ΔΑΙΜΩΝ και της Ο.Π.ΛΑ.
Αρχικα, η Α.Ε.Μ.Α.Σ.Α.Μ.Ε.Α., που θα εκπροσωπειται διοικητικα απο το Πανεπιστημιο της Μαγειας, θα υποκειται σε διακοινωνικη-ανοιχτη διαλεκτικη σχεση με το ακροατηριο της, μεσω της ιστοσελιδας του Blogger που περιλαμβανει τα ιστολογια: kannavislakedaimon, aemasamea και panepistimio-mageias!