Θεωρουμε εκτενως μια διευρυνομενη μεγαλοδυναμικη κατασταση με οριο την ολιστικη μας κατανοηση για τον Κοσμο ή ενα απομονωμενο, σχεδον στατικο, μεγαλοδυναμικο συστημα, περιγραφομενο σε σταθερο φασικο χωρο. Ενα τετοιο συστημα θα μπορουσε να 'τανε ενας γαλαξιας ή ενα σμηνος γαλαξιων, ενας αστερισμος ή ενα πλανητικο συστημα, σε δυναμικη τροχια, θεωρουμενη στατικα για λογους που θα εξηγησουμε πιο κατω.
Η ενεργεια που εγκρυπτεται μεταξυ δυναμικης-μορφολογικης ισορροπιας του συστηματος (που ειναι κατι πολυ βαθια αναφερομενο μεσα στην εκτεταμενη αιτιοκρατια του Συμπαντος) και δυναμικης τροχιας ενος μεγαλυτερης ταξεως πεδιου δυναμικων ισορροπιων, με χαωδεις προεκτασεις αλληλεπιδρασεων μεσα στον χωρο, ονομαζεται Δυναμικη Ενεργεια (: Δ) του μεγαλοδυναμικου συστηματος και ειναι πολυ δυσκολο να υπολογιστει.
Η καταφυγη σε αναφορες μεγαλυτερων ταξεων μεγεθων, ειναι αναποφευκτη ακομα και οταν αντι για τον προσδιορισμο της Δυναμικης Ενεργειας Δ, επιχειρουμε μια προσεγγιση "απολυτων" ταχυτητων μεσα στο χωροχρονικο συνεχες, που θα μας δωσουν μια προσεγγιση των ταξεων μεγεθους της Κινητικης Ενεργειας (: Ε) μεσα στη διασπορα των σχετικων κινησεων.
Με αλλα λογια, ενα μεγαλοδυναμικο συστημα εχει Δυναμικη Ενεργεια Δ λογω υπαρξης δυναμικου πεδιου, μεσα στο οποιο κινειται (και που πρεπει να τονισουμε εδω οτι η υπαρξη ενος τετοιου πεδιου ειναι παντοτε αναποφευκτη, δηλαδη συνολικα ειναι αναποφευκτη η υπαρξη τελικα ενος ολιστικου δυναμικου μοντελου για ολοκληρο το Συμπαν, το οποιο περιγραφεται κατα τοπους απο τις επι μερους κινησεις των μεγαλοδυναμικων συστηματων)... και εχει επισης Κινητικη Ενεργεια Ε λογω σχετικης κινησης του μεγαλοδυναμικου συστηματος μεσα στον παρατηρουμενο χωροχρονο.
Προφανως(?) η αναγκαιοτητα της κινησεως των μεγαλοδυναμικων συστηματων συμβαδιζει με την "κατασκευη" του δυναμικου πεδιου που περιγραφεται απο τροχιες κινησεων. Προφανως(!) σε μια τετοια περιπτωση, υ π ο τ ι θ ε τ α ι πως ο λ ο κ λ η ρ ο το δυναμικο πεδιο θα μπορουσε να περιγραφεται απο κινησεις, οι οποιες αναλυομενες σε στοιχειωδεις φορμες και δομες της υλοενεργειας, θα μπορουσαν να αποδωσουν μια "κινητικη" εικονα της παγκοσμιας δυναμικης ισορροπιας, σαν να μην εχουμε μαζες, φωτονια, ή αλλες υλοενεργειακες εκδηλωσεις, ουτε καν βαρυτονια, μα... "εναν δυναμικο θυσανο" (δυναμικες γραμμες-τροχιες) σε δ ι ε γ ε ρ σ η!
Μια τετοια υποθεση περιγραφεται φυσικομαθηματικα απο τον λογο Δ/Ε. Δηλαδη τη Δυναμικη Κατασταση αναλυμενη σε κινηση. Ο λογος αυτος Δ/Ε περιγραφει την εντροπια του μεγαλοδυναμικου συστηματος (: Sμσ) ως προς το σημειο που μετραμε τον λογο αυτο. Δηλαδη θα ειναι Sμσ=Δ/Ε και θα ισχυει Sμσ=1/Sp, οπου Sp (: S point) ειναι η εντροπια του σημειου ως προς το μεγαλοδυναμικο συστημα, που ειναι η γνωστη θερμοδυναμικη εντροπια. Τα μεγεθη Sμσ και Sp ειναι πιθανοτητες και εκφραζουν: το πρωτο, την επαγωγη της Ταξεως στην διευρυνομενη Δομη του Αναγκαιου της μορφολογιας του Συμπαντος, και το δευτερο (Ε/Δ), τη διασπορα της ενεργειας που εχει οριο την Δυναμικη Κατασταση η οποια προσροφα εν τελει ή "καθοριζεται" απο την ενεργειακη υποτιμηση που παρατηρειται στο σημειο. Σ' αυτον τον τελευταιο συλλογισμο αξιζει ενα σχολιο που εχει να κανει με την τελικη αποδοχη των επιπτωσεων της αυξησης της θερμοδυναμικης εντροπιας στις κινησεις του μεγαλοδυναμικου συστηματος. Παρατηρουμε οτι η Sp=Ε/Δ, μεγαλωνει με το Ε και αντιστροφως αναλογα με το Δ, πραγμα που σημαινει οτι η Αταξια θα ειναι συναρτηση της αυξησης των κινητικων τασεων σε μινιμαλισμους παρατηρησης του δυναμικου πεδιου δηλαδη σε μικροτερες περιοχες του. Αυτο δεν πρεπει να συγχεεται με τη μειωση των θερμικων κινησεων σε ενεργειακα υποβαθμισμενο συστημα, αλλα θα πρεπει να το αντιλαμβανομαστε σαν την γενικευση του μικροσκοπικου ενδιαφεροντος της μελετης μας, σαν να ενισχυεται ο χαμηλων συχνοτητων "δυναμικος -χωρικος- θυσανος" μετατοπιζοντας την "ασφαλεια" της μορφης του μεγαλοδυναμικου συστηματος, απο τις εμφασεις και τους τροπους της υλοενεργειας στις εμφασεις και τους τροπους του Πεδιου.
Αν αυτη η υποθεση ειναι σωστη, τοτε η ενεργειακη υποβαθμιση μιας περιοχης του Συστηματος, -λογικα- θα σημανει μια "εσωτερικη" Ταση στο Πεδιο που πιθανοτατα να 'χει να κανει με μια ολακερη αυτορυθμιζομενη μηχανικη του Συμπαντος.
Η ιδεα ειναι, εν τελει, οτι η ενεργειακη υποβαθμιση μιας περιοχης του Συμπαντος ειναι "προβλεπομενη" απο την γενικευμενη αιτιοκρατια του, τοσο που η παραγομενη αναγκαιοτητα ρυθμιζει μακροσκοπικες κινησεις, σε μια Παγκοσμια Αρμονικη Ισορροπια. Τα χαρακτηριστικα μιας τετοιας Κανονικοποιησης δεν μπορουν να προσεγγιστουν απο τις συνηθεις εξισωσεις της νεοτερης Φυσικης, οποτε προχωραμε σε μια υποθεση καθαρα μαθηματικου χαρακτηρα, που εχει ως εξης:
Μιλωντας με πιθανοτητες, πρεπει:
(1): Ε+Δ=1
Δηλαδη το συνολο των πιθανοτητων της Κινητικης και Δυναμικης Ενεργειας θα πρεπει να ειναι 100%.
Ομως ειπαμε οτι το δυναμικο πεδιο αναλυμενο σε κινηση Δ/Ε ειναι η εντροπια του ως προς το σημειο που αυτη μετραται και εκφραζει Ταξη, δηλαδη μια γενικευμενη αιτιοτητα. Η Κινητικη Ενεργεια Ε, μεσα σ' ενα τετοιο μοντελο, δεν θα πρεπει να περισσευει (κι εδω ακριβως ειναι η ερμηνεια του γιατι η θερμοδυναμικη εντροπια αλληλεπιδρα με το Πεδιο), αλλα αντιθετα θα πρεπει να ειναι ακριβως η Κινητικη Ενεργεια που παρατηρειται μεσα στην αναλυση του Δυναμικου Πεδιου σε κινηση. Δηλαδη θα πρεπει να ισχυει:
(2): Ε/(Δ/Ε)=1 ή Ε^2/Δ=1 ή Ε^2=Δ
Ακριβως οταν ισχυουν (1) και (2), τα μεγεθη Ε και Δ υπακουουν στον κανονα της Χρυσης Τομης και θα ειναι: Ε=0.618 και Δ=0.381.
ΑΥΤΟΣ ειναι ο 1ος Νομος της Επιλυσης του Συμπαντος, ενω το μεγεθος Α=Ε/(Δ/Ε) ονομαζεται Αδρανεια του μεγαλοδυναμικου συστηματος, που στην Κανονικοποίησή του, Α=1, εκφραζει την Αδρανεια του Συμπαντος που πρεπει να ειναι παντα 100% ή (αλλιως) 1.
*Το κεντρικο νοημα ειναι πως ουσιαστικα δεν υπαρχει ελευθερη Κινητικη Ενεργεια, αλλα ειναι κομματι της συμπεριφορας του Πεδιου το οποιο με τη σειρα του ειναι α υ τ ο ακριβως που καθοριζουν οι εκδηλωσεις της Κινητικης Ενεργειας!
**Διευκρινιζεται οτι η στατικη θεωρηση της δυναμικης τροχιας εξυπηρετει τις αναγκαιοτητες της μετρησης καθως αυτη γινεται απαγορευτικη στο συνεχες των σχετικιζομενων διαφορικων κινησεων των σωματων του Φυσικου Συμπαντος, αλλα και για εναν ακομη λογο, οτι η μετρουμενη Αδρανεια του μεγαλοδυναμικου πεδιου δεν μπορουμε να γνωριζουμε που κανονικοποιειται αναφερομενη σχετικα, παρα μονο αν θεωρησουμε μια απομονωμενη σχετικη στατικοτητα που μπορει να μας δωσει μια εικονα για την υποτιθεμενη Συμπαντικη Αδρανεια...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου