Ενα θεμα:

Η Ενεργεια "εγκυβωτιζεται" σε περιοχες ταυτοσημων πιθανοτητων. Χωριζεται απο επιπεδο σε επιπεδο πιθανοτητας απο περιοχες υψηλων κινητικων ενεργειων και μετατοπισεων σταθμης πιθανοτητας. Η διαφοροποιηση, ειτε κατα μινιμαλ ειτε κατα μαξιμαλ θεωρηση, ειναι ιδιον της Κινητικης Ενεργειας Ε, ενω η ευρυτερη και ολιστικη κατανομη των πιθανοτητων σ' ολακερη την -αντιστοιχη- φαινομενολογια ειναι ιδιον της Δυναμικης Ενεργειας Δ, που ειναι: Δ=Ε^2/Α, οπου Α η αδρανεια ή 1/Α το μετρο της ασταθειας του "μακροσκοπικου" συστηματος.
Ειναι προφανες οτι τα μεγεθη Ε και Δ "συνεργαζονται" και οτι η μεγιστη αταξια ρυθμιζει τελικα τη Δομη, (Δ=Ε/Sp), καθως η Δ που ενισχυεται με την Ε (δηλαδη με την προδιαθεση της αταξιας), μειωνεται κιολας εξαιτιας της (της Sp, αφου ειναι μεγεθη αντιστροφα), πραγμα που λεει οτι οταν η Αδρανεια μηδενιζεται, απειριζεται η Κινητικη Ενεργεια και αλλαζει σταθμη πιθανοτητας. Αυτο ομως σ υ ν τ ε λ ε ι στην οργανωση της Δομης, α λ λ α σ-υ-ν-ο-λ-ι-κ-α -οταν η Αδρανεια παιρνει μεγαλες τιμες, ητοι οταν οι πιθανοτητες γινουν κυματα πιθανοτητας και βεβαιοτητες- η Δυναμικη ενεργεια αποδυναμωνεται και αυξανεται η εντροπια του σημειου Sp, αλλα η Ε παραμενει σταθερη αφου Ε=Δ*Sp...
Ως εκ τουτου η εντροπια και η αδρανεια αυξανονται με την ιδια "φορα", πραγμα που ειναι και το κλειδι μιας αρχικης ερμηνειας περι Αρμονιας...